Beste redactie,

Hier is een verslag van hetgeen mij overkomen is.
Misschien hebben jullie er wat aan.

Ik ben een man van veertig met vrouw en drie kinderen.Goede baan, maar al een tijdje denk ik, en ik werd er ook somber van, dit kan toch niet alles zijn. Ben begonnen te snuffelen in boekwinkels en in boeken op zoek naar ik weet niet wat.
Maar wat ik las dat bevredigde mij niet.Van een vriend hoorde ik over Taijiquan en door wat hij mij erover vertelde raakte ik geïnteresseerd. Ik ben op zoek gegaan hier in Utrecht naar een leraar en even later hoorde ik over een zekere Taijiquan leraar.
Deze belde ik op voor informatie.Ik vroeg of hij mij iets over Taijiquan wilde vertellen.
Chinese vechtsport en dat het de controle over je lichaam, je emoties en je denken verbeterd. Maar het is wel een lange weg. Het duurt soms wel tien jaar eer je verbeteringen aantreft.
Hij zei: ”Er is ook nog een korte weg”. Daarna wisselden we wat gegevens over de lessen uit en namen afscheid. 

De dagen erna flitste het door mijn hoofd “korte weg, korte weg…welke is dan die korte weg?” Het bleef maar in mijn hoofd nazoemen.
Na een paar dagen nam ik de moed om nog een keer te bellen en vroeg op de man af welke dan toch die korte weg is. “Ha, dat is een lang verhaal. Daarvoor moeten we afspreken”, was het antwoord. Afspraak gemaakt en ik weet niet wat me overkwam, maar ik keek weer ergens naar uit.

Maandagavond kom ik dan in een gebouw wat ooit eens een ziekenhuis of iets dergelijks geweest moest zijn. De etage gevonden. De deur werd met een brede glimlach geopend.
Ik had verwacht hem alleen aan te treffen, maar er liepen wat mensen rond, waarvan het mij niet duidelijk is geworden wat ze daar eigenlijk kwamen doen. Ook stuk of wat kinderen van baby tot adolescent, waarvan ik er niet achtergekomen wie nou eigenlijk de ouders zijn. Met pen en papier begon het gesprek. Het eerste wat hij zei was, dat elk volgende gesprek
45 euro per uur zou kosten, deze was gratis.

“Ik vertel je niet de waarheid. Ik vertel een verhaal. Heb je er wat aan dan ga we door. Heb je er niets aan dan hebben we toch een leuke avond gehad. Je moet het zo zien: als je een boek leest bijvoorbeeld in de ban van de ring van Tolkien, dan zeg je ook niet: nee, dat klopt niet het is anders.
Klopt dat?
Je vroeg naar de korte weg. Nu we beginnen met de lange weg.

Hier is een verkort verslag wat ik te horen kreeg.
De lange weg wordt zo genoemd, omdat die lang is…..hahaha.
De weg (in het Chinees Tao of Dao genoemd) bewandelen betekent, controle krijgen over:

1. Je eigen lichaam
2. Je eigen emoties
3. Je eigen geest (mentaal)

Controle krijgen betekent niet meer afhankelijk zijn van respectievelijk
het fysieke, het emotionele, het mentale.
Behalve met koffie kwam hij aan met de naam van ene Gurdjieff, die schijnt in de eerste helft van de vorige eeuw onderzoek gedaan te hebben naar de werking van oosterse technieken bij westerse mensen. Gurdjieff noemde de wegen: de weg van de fakir, de weg van de monnik en de weg van de Yogi.

Deze wegen worden gekenmerkt door trouw, volharding, je overgeven aan de leraar en als je sneller wil gaan dan gewone mensen dan ben je haast verplicht in een klooster te gaan. (in feite vertelde hij mij kan je niet eens veranderen als je niet in een klooster gaat en afscheid neemt van de maatschappij, wat mij even de moed deed laten zinken).
Omdat je per tijdseenheid maar een beperkte hoeveelheid energie ter beschikking hebt is het noodzakelijk je af te schermen van het gewone dagelijkse leven om energieverlies zoveel mogelijk te beperken.
Daardoor zijn al die scholen en kloosters ontstaan in de loop van duizenden jaren.

a. De eerste weg, de fysieke weg, is natuurlijk de weg via het lichaam via het trainen van het lichaam. Hierdoor krijg je controle over je lichaam en ben je er niet meer van afhankelijk. Reclame bijvoorbeeld speelt direct in op het fysieke…auto’s…parfum…geld. De meeste mensen zijn afhankelijk van het fysieke, daarom wil iedereen maar geld…geld.
De fysieke of lichamelijke weg duurt het langst...laten we zeggen 60 jaar.
b. De tweede weg, de emotionele weg, is dan bereikbaar via bijvoorbeeld het bidden. Je geloof helpt je bij het onder controle krijgen van je emoties. Je hoeft niet te denken geloven is voldoende. Mensen die de emoties niet onder controle hebben waaien met alle winden mee, massabewegingen…rellen…rumoer.
De emotionele weg of de weg van het hart (het geloof) duurt dan 10 jaar.
c. De derde weg, de geestelijke weg, is bereikbaar via meditatie.
Hier verkrijg je controle over je geest.
Mensen die lijden onder het juk van de geest zijn onderworpen aan mode…trends…stromingen en –ismen.

De mentale weg of de weg van de geest duurt dan zo'n drie jaar.
Veelal duurt het echter nog langer om de controle te verkrijgen, door het grote energieverlies. Gurdjieff kwam met de vierde weg. Hierbij is het niet noodzakelijk je op te laten sluiten en/of je geheel over te geven aan de leraar.
Deze weg kenmerkt zich door oefeningen en trainen op alledrie de gebieden tegelijkertijd.
Dus via het fysieke, via het emotionele en via het mentale.
Noodzakelijk hierbij is kennis en ervaring. Het weten en begrijpen van de kosmische wetten. Leren je lichaam en emoties te beheersen. Vertrouwen hebben in de leraar. Je hebt een leraar nodig. Gurdjieff noemde deze weg ook de weg van de Sluwe mens.
Sluw betekent dan hier...je hoeft je niet uit de gemeenschap te zetten. Je kan je werk blijven doen en toch vooruitkomen, niemand ziet aan je dat je de vierde weg bewandelt.

Tot nu kon ik het allemaal nog volgen, maar wat er toen kwam was nieuw voor mij.
Hij stelde het volgende:

1 komo is equivalent aan de hoeveelheid energie die je nodig hebt om te leven. Is deze hoeveelheid energie op dan ben je dood.
De komo is een universele eenheid, waarmee je elke vorm van energie in uit kan drukken en vergelijken. Zoals E=MC² staat voor de formule van de omzetting van energie in massa.
Zetten we deze vier wegen naast elkaar en stellen we de vraag hoeveel tijd we nodig hebben om een zekere hoeveelheid energie te genereren, dan komen we tot de volgende vergelijking.

Fysiek gezien kan je veertig dagen zonder vast voedsel. Dat wil zeggen 1 komo is goed voor veertig dagen leven op het fysieke niveau. Het element die je hiervoor gebruikt heet Aarde.
Emotioneel/energetisch gezien kan je drie dagen zonder voedsel. Je kan maximaal drie dagen zonder water. Het element hiervoor is Water natuurlijk.
Mentaal gezien kan je slecht 6 minuten zonder voedsel. En wel in de vorm van lucht.
Het element noemen we hier dan ook lucht (of in het chinees metaal).

Er is nog een niveau waarin voedsel gebruikt wordt en wel het niveau van de impressies/indrukken het niveau van de Wil, of spiritueel niveau als je dat liever hebt. Dit lichaam kan slecht 3 seconden zonder voedsel en het element daarbij noemen we Vuur.

Nu hebben we een vergelijk:

1 komo op het wils-niveau betekent 40 dagen op het fysieke niveau. 3 dagen op het emotionele niveau respectievelijk 6 minuten op het geestelijke niveau.
Om tot een zekere transformatie (controle) op een niveau te bewerkstelligen hebben we minimaal 27 komo’s nodig (vandaar dat er veel te veel energieverlies bij mensen aanwezig is…zogenaamde lekken en hebben we blijkbaar meer komo’s nodig).
Waarom 27 komo’s heeft hij mij niet verteld en is me ook niet duidelijk.

1. De fysieke weg neemt 27 komo’s oftewel 60 jaar in beslag.
2. Op de emotionele weg betekent 27 komo’s 5 jaar.
3. De mentale weg komt dan op 60 minuten uit.
4. De sluwe weg (ook wel de vierde weg genaamd) 81 seconden of anderhalve minuut.

En nu dan de korte weg.
De korte weg is sneller dan de sluwe weg…waarom?
Op de korte weg heb je maar 1/10.000 van een seconde nodig om 1 komo te genereren (1/10.000 van een seconde is de tijd die nodig is om iets gewaar te zijn). 27 komo’s is dan 27/10.000 van een seconde …….. een vingerknip.

Voorwaarden om de korte weg te volgen:
1. Alle vier de hierboven genoemde wegen tegelijkertijd bewandelen.

2. Kennis en begrip hebben van de kosmische wetten, die verwijzen naar een objectieve realiteit, dit houdt wel in dat je de hele weg moet bewandelen en alle punten die je tegenkomt moet ervaren en oefenen.

3. Je moet een kaart hebben om je eigen weg te vinden in de hoeveelheid informatie. Toen pas hoorde ik voor het eerst over Taukompas. Elk punt op het kompas dient bewust getraind en begrepen te worden. Het Taukompas is een kaart die de verschillende niveau’s met elkaar verbind en je duidelijk de plaats laat zien waar je je (energetisch) bevindt.

4. Je moet absoluut in het bezit zijn van een vrije wil (free spirit), hierdoor heb je ook geen leraar nodig. Je kiest zelf uit wie jou wat kan leren, waardoor al die adoratie naar zogenaamde goeroe’s, meesters en sjamanen in één keer overbodig zijn.

Het Taukompas laat je zien dat wil je het fysieke begrijpen dan doe je dat vanuit het emotionele/energetische niveau via training van het lichaam.
Wil je begrip hebben over het emotionele dan doe je dat vanuit het mentale niveau, via het bidden.
Wil je begrip hebben over het mentale dan doe je dat vanuit het spirituele niveau via meditatie.
Maar wil je begrip hebben over het spirituele dan is er slechts één ding:

Alles wat gebeurt is goed!!!!!!

Hiermee beëindigde hij het gesprek en bleef ik verbluft en vol met ja maar…ja maar zitten. Inmiddels was het 4 uur verder en ontdekte ik dat iedereen weg was, terwijl ik daar niets van gemerkt had. Ik zat vol met vragen en tegenstrijdigheden…oorlog…..geweld. Hoezo geen leraar nodig? Hij heeft mij toch lesgegeven?
Later vertelde hij mij dat hij niet degene is die met die informatie komt maar ikzelf, door de vragen die ik mezelf stel. En bovendien heeft hij mij even hard nodig  en zijn we daardoor gelijkwaardig, zoals een zender ook een ontvanger nodig heeft anders is deze zender niet eens waarneembaar en dus zinloos.

De volgende dagen merkte ik veranderingen bij mezelf…de verwarring bleef….maar werd gaande weg meer en meer ontspanning. Ik kon beter afstand nemen en toch mijn werk beter en geconcentreerder doen. Maar nog steeds kon ik  “Alles wat gebeurt is goed” niet plaatsen. Ik begreep het wel en ik begreep het niet.

Na een week werd het tijd om de telefoon te pakken.

Dit zint me niet ik wil ergens anders heen

Ik wil “beste redactie deel twee” lezen

Ik wil verder lezen

Ik wil de website in